Latopis: powieść doroczna - Andrzej Turczyński

Nowa, znakomita powieść wybitnego poety, prozaika, dramatopisarza, eseisty i tłumacza, laureata licznych nagród - m.in. Fundacji Kultury (1994), Księcia Konstantego Ostrogskiego (1997), Świętego Brata Alberta (1999), Nagrody Specjalnej Ministra Kultury (2005); w 2001 powieść "Znużenie" była nominowana do Nagrody Nike, a autor do Paszportu Polityki. "Latopis" to coś więcej niż latopis, choć i tak odczytana niesie wiele satysfakcji. To oślepiające zderzenie dwóch kosmosów: tego, którym jest odrębny człowiek (tu najbardziej jak tylko można odrębny, bo wykluczony ze społeczności, oddzielony ponad zwykłą miarę), i tego, w którym człowiek jest, który w pulsującym rytmie to zacieśnia się, niemal dusząc, to rozpręża, oddala, pozwalając na złapanie oddechu, współistnienie. Gęsta, nasycona refleksją proza, czerpiąca nieskrępowanie z dobrze - ale i mniej - znanych obszarów kultury od nauki i mitologii po wiedzę tajemną, z pewnością zadowoli najbardziej wymagającego i wyrafinowanego czytelnika. Zwłaszcza że autor po raz kolejny potwierdza, iż jest niekwestionowanym mistrzem słowa.

Tej książki nie da się pochłonąć szybko choć w niektórych momentach czyta się ją z zapartym tchem.

Nie jest to lekka książka trzeba ją czytać w spokoju i skupieniu.

Trudno tak jednoznacznie ocenić ale momentami książka jest poprostu piękna.